اگر فکر کردید این گروه قراره یک‌طرفه باشه، سخت در اشتباهید. اینجا جاییه که نظمِ ماشینیِ اروپایی به ظرافتِ فنی آسیا برخورد می‌کنه و چاشنیِ غیرقابل‌پیش‌بینیِ فوتبالِ آفریقا هم بهش اضافه شده. در ادامه نگاهی می‌اندازیم به مدعیان این گروه که برای صعود از این مرحله، باید از هفت‌خوان رستم بگذرند!

هلند

(لاله های نارنجی-Oranje)

تحلیل فنی: تیم هلند زیر نظر کادر فنی خود به سیستم ۳-۳-۴ پایبند است که با نفوذ پیستون‌های کناری، عملاً به ۵-۳-۲ تبدیل می‌شود. آن‌ها روی بازیسازی از عقب (Build-up) تکیه دارند.

نقطه قوت: «ایزولاسیون»؛ توانایی ایجاد موقعیت تک‌به‌تک برای وینگرها در فضای کناری.

نقطه ضعف: «فاصله بین خطوط»؛ در صورت از دست رفتن توپ، هافبک‌های تدافعی آن‌ها به دلیل میل به حمله، فضای زیادی در منطقه ۱۴ (پشت محوطه جریمه) به حریف می‌دهند.


ژاپن

(سامورایی های آبی-Samurai Blue)

تحلیل فنی: ژاپنِ مدرن دیگر آن تیمِ احساسیِ سابق نیست. آن‌ها استادِ تغییر فازِ دفاع به حمله در کمتر از ۵ ثانیه هستند و پرس از بالا (High Pressing) را تا دقیقه ۹۰ با همان شدتِ اولیه اجرا می‌کنند.

نقطه قوت: «تنوع در بازپس‌گیری»؛ ژاپنی‌ها با پرسِ منطقه‌ای (Zonal Pressing)، بازی‌ساز حریف را خفه می‌کنند.

نقطه ضعف: «بحران قد»؛ در نبردهای هواییِ اول و دوم مقابل تیم‌های فیزیکی مثل سوئد، به شدت آسیب‌پذیر نشان می‌دهند.


تونس

(عقاب های کارتاژ-Carthage Eagles)

تحلیل فنی: تونس تیمِ «مقاومت و تخریب» است. آن‌ها با دفاعِ متراکم و بلوک‌های پایین، عمق زمین را به حریف نمی‌دهند و روی ضربات ایستگاهی (Set Pieces) به عنوان یک پلن اصلی حساب می‌کنند.

نقطه قوت: «انضباط ساختاری»؛ حفظ ساختار دفاعی حتی زمانی که عقب هستند.

نقطه ضعف: «خلاقیتِ خلاء»؛ در بازی ایستا مقابل دفاع‌های چندلایه، به شدت به نبوغ فردیِ یک یا دو بازیکنِ لژیونر خود وابسته‌اند.


سوئد

(وایکنیگ های آبی و زرد-Blågult)

تحلیل فنی: وایکینگ‌ها به دنبال فوتبالِ مستقیم هستند. آن‌ها زمان را برای بازیسازی هدر نمی‌دهند و با انتقال توپِ بلند به نیم‌فضاها (Half-spaces)، مهاجمان نوکِ هدف خود را تغذیه می‌کنند.

نقطه قوت: «برتریِ فیزیکی»؛ سوئد در هر بازی میانگینِ پیروزیِ بالایی در دوئل‌های هوایی و فیزیکی دارد.

نقطه ضعف: «استاتیک بودن»؛ وقتی حریف اجازه ارسال‌های بلند را به آن‌ها ندهد و بازی را به روی زمین بیاورد، هافبک‌های سوئد در چرخش و خلاقیت سریع دچار مشکل می‌شوند.


فرمولِ صعود از این گروه بسیار ساده اما سخت است:

  • اگر هلند بتواند فاصله بین خطوطش را ترمیم کند، مدعی شماره یک است.
  • اگر ژاپن در نبردهای فیزیکی کم نیاورد، می‌تواند شگفتی‌ساز شود.
  • اگر سوئد راهی برای دیکته کردنِ بازیِ هوایی پیدا کند، بازی برای همه دشوار می‌شود.
  • و اگر تونس همان دژِ غیرقابل‌نفوذِ همیشگی باشد، هیچ حریفی خوابِ راحت نخواهد داشت.

نظرتان را برایمان بنویسید و این مطلب را با دوستان فوتبالی‌تان به اشتراک بگذارید! ⚽🔥

  • نویسنده : حامد پناهی
  • منبع خبر : پایگاه خبری پژواک رسانه وطن